82السَّلامُ عَلَيكَ ايهَا الشَّخصُ الشَّريفُ الطّاهِرُ الكَريمِ العالِمُ العارِفُ العابِدُ الشَّهيدُ؛ السَيد ابُوالحَسَن، مُحَمَّدِ بنِ احمَدِ بنِ حَسَنِ بنِ عَلِي بنِ ابِي طالِب(عليهم السلام).
همان‌گونه كه در زيارت‌نامه مى‌خوانيم، اين امامزاده بزرگوار، از نوادگان امام حسن مجتبى(ع) مى‌باشد. بر اساس اسناد موجود در كتاب عمدة الطالب و همچنين مشاهده نوشته روى سنگ قبر: «العالِمُ العارِفُ العابِدُ الشَّهيدُ؛ السَيد ابُوالحَسَن، مُحَمَّدِ...»، مشخص است كه اين بزرگوار، از فرزندان حسن بن حسن(ع) معروف به حسن مثنى است كه در عاشوراى سال 61 هجرى، در كربلا مجروح شده است.
احمد رئيس، پسر ديگر ابراهيم كه جد اعلاى سادات طباطبايى ايران و از اجداد دودمان مدرسى به شمار مى‌رود، به ايران آمد و چون چراغى، آسمان ايران را روشنى افزود. نويسنده عمدة الطالب مى‌نويسد: احمد رئيس فرزند ابراهيم طباطبا دو پسر داشت. نام فرزندان او ابوجعفر محمد و ابواسماعيل ابراهيم بود و تمام بازماندگان احمد رئيس، به ابوالحسن، شاعر اصفهانى، يعنى محمد بن احمد بن محمد ابن احمد باز مى‌گردند. 1 ابوالحسن از نياكان دودمان مدرسى و از نوادگان ابراهيم طباطباست كه نسب او با هفت واسطه به