87دانش تاريخ و تاريخنگارى نيز بخشى از اين علوم است كه از بحثهاى چالش برانگيز و پراصطكاك به ويژه در حوزههاى عقيده و سياست به شمار مىرود. ماهيت تاريخ، اقتضاى اين تضادها و تنشها را دارد؛ زيرا مأموريت علم تاريخ، ثبت و ضبط واقعيتها و انتقال و بازگوكردن آنها به ديگران و آيندگان است. اصولاً بُعد مثبت و عبرتآميز بودن تاريخ نيز در همين ويژگىاش نهفته است. اما متأسفانه بشر به جاى بهرهبردارى صحيح و سنجيده از تاريخ به منظور دورى از زشتىها و كاستن بدىها، با دخالتدادن تمايلات نفسانى و گرايشهاى فكرى، موجب آميختهشدن حق با باطل و گم شدن حق و حقيقت مىشود. ازاينرو ويژگى مثبت تاريخ به نقطه كور تبديل شده است و اجازه مىدهد كه هركس بتواند آن را به دلخواهش برداشت و تحليل كند.
نقاط ضعف و عوامل تحريف تاريخ بسيار است و تاريخ اسلام نيز به انواع دخالتها و سياستبازىها آلوده شده است. گاه حقايق چنان وارونه و مشتبه شدهاند كه رسيدن به حقيقت براى كمتر كسى امكانپذير است. نزاع فرسايشى شيعه و سنى در طول تاريخ، انگيزهاى دو چندان براى تحريف تاريخ بوده و سبب پررنگتر شدن برخى جنبهها و كمرنگ شدن يا از بين رفتن جنبههاى ديگرى از واقعيتهاى تاريخى شده است. اما متهم كردن طرف مقابل به جعل و تحريف و ساختگى دانستن اخبار مؤيد رقيب در منابع اسلامى نيز به همان ميزان به حقايق تاريخى لطمه وارد كرده است و خواهد كرد. مقابله با روايات شيعى، نمونهاى از اين