84به طور كلى انسجام اجتماعى، مربوط به همبستگى درونى نظامهاى اجتماعى و جوامع است؛ به نوعى كه نهادهاى مختلف، لايههاى اجتماعى، و اقشار گوناگون جامعه در ارتباط با هم و به گونهاى حمايت كننده به انجام كارهاى ويژه خود بپردازند. اين واقعيت سبب رشد احساس همدلى و همبستگى ميان يكايك افراد و ايجاد مشخصههاى اصيل انسانى مىشود.
در جوامعى كه عامل انسجامبخش ميان افراد دين و معنويات باشد، وحدت و يكپارچگى ميان افراد، قوىتر، سالمتر و انسانىتر است. اخلاق در اين جوامع رواج دارد و نگاه انسانها سودمدارانه و مادى نخواهد بود و ايثار، فداكارى و ازخودگذشتگى، خميرمايه روابط بشرى است. نكته بسيار مهم در اينجا اين است كه آموزههاى دينى چه اندازه رواج پيدا كرده و آگاهى افراد در اثر تعاليم دينى در چه سطحى است. در پارهاى از جوامع، به سبب دور شدن انسانها از دين و آموزههاى متعالى آن، اگرچه جامعه به ظاهر دينى است و مناسك دينى هم برگزار مىشود، ولى همبستگى و وحدت دينى، چندان قدرتمند نيست. از همين روست كه انديشمندان دلسوز و رهبران دينى، تمام عمر خويش را در راه برگرداندن تعاليم دينى و عناصر وحدتبخش دين بهكار مىبرند. حضرت امام خمينى(رحمه الله) و مقام معظم رهبرى، در جايگاه رهبران اسلامى، همواره كوشش داشته كه با برجسته كردن عناصر وحدتبخش ميان مسلمانان، قدرت اصيل اسلامى را زنده كرده و روابط نابسامان ميان برادران دينى جوامع اسلامى را به مدار خود برگردانند.