275مستبدترينِ حكومت‌ها در برخى مناطق جهان پشتيبانى مى‌كند؛ در حالى به‌نام آزادى شعار مى‌دهد كه كمترين سخن آزادانه را در افشاى ماهيت رژيم صهيونيستى و نقشه‌هاى خطرناك و ستم‌هاى روزافزون يهوديان صهيونيست - نه در كشور خود و نه در هر جاى ديگر كه بتواند - تحمل نمى‌كند. در حالى به نام حقوق زن بر ضد جمهورى اسلامى تبليغ مى‌كند كه زن آمريكايى در خانواده و در محيط كارش مورد تعدى و سوءاستفاده و اهانت است. 1
شاهدمثال بسيار تأمل‌برانگيزى كه مقام معظم رهبرى درخصوص حيله‌گرى و نقض حقوق بشر از سوى غربى‌ها ذكر مى‌كنند، نشانگر عمق رذالت و دورويى آنان است. ايشان يادآورى مى‌كنند كه در قضاياى بوسنى، از كشورهاى اسلامى تعدادى داوطلب شده‌اند كه در منطقه حضور داشته باشند:
ملت‌هاى اسلامى گفتند اجازه بدهيد ما هم جزء سربازان سازمان ملل برويم آنجا و حائل شويم؛ گفتند نمى‌شود. نه‌فقط از جمهورى اسلامى كه تقريباً از هيچ كشور مسلمانى نگذاشتند نيروى حائل به آنجا فرستاده شود! اين يعنى چه؟ يعنى به سربازهايى كه آنجا مى‌فرستند، بايد بگويند وقتى رفتيد، به صرب‌ها كمك كنيد! به مسلمان كه نمى‌توانند اين را بگويند؛ لذا نمى‌گذارند مسلمان برود. امروز چنين ننگى بر نظام نوينى كه اينها مى‌خواهند در دنيا به وجود آورند، حاكم است. آن رفتار آمريكايى‌ها، آن وعده‌هاى دروغشان