34- نفس: (تَعْلَمُ مٰا فِي نَفْسِي وَ لاٰ أَعْلَمُ مٰا فِي نَفْسِكَ ) ؛ «تو هرچه در باطن من است مىدانى و من آنچه را كه در باطن توست نمىدانم». (مائده: 116)
- روح: (وَ نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي) ؛ «و از روح خود در او دميدم». (حجر:29)
- مجىء: (وَ جٰاءَ رَبُّكَ ) ؛ «و بيايد پروردگار تو». (فجر: 22)
- عرش: (الرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوىٰ ) ؛ «خداى رحمان بر عرش قرار گرفت». (طه: 5)
- كرسى: (وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ ) ؛ «تخت فرمانروايى او، آسمانها و زمين را در بر گرفته». (بقره: 255)
- لقاء: (إِنَّهُمْ مُلاٰقُوا رَبِّهِمْ ) ؛ «آنان پروردگارشان را ملاقات خواهند كرد». (هود:29)
- قُرب: (فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدّٰاعِ ) ؛ «من نزديكم و دعوت دعاكنندگان را اجابت مىكنم». (بقره: 186)
- رضا و غضب: (رَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ ) ؛ «خداوند از آنان خوشنود است». (مائده: 119)؛ (غَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ ) ؛ «خدا بر آنان خشم گرفت». (فتح: 6)
- سخرية، استهزاء، مكر و خدعه: (سَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ) ؛ «خدا آنها را مسخره مىكند». (توبه: 79)، (اللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ ) ؛ «خداوند آنان را استهزا مىكند». (بقره: 15)، (وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللّٰهُ وَ اللّٰهُ خَيْرُ الْمٰاكِرِينَ ) ؛ «و مكر ورزيدند و خداوند مكر ورزيد و خداوند بهترين مكرانگيزان است».
(آل عمران: 54)، (يُخٰادِعُونَ اللّٰهَ وَ هُوَ خٰادِعُهُمْ ) ؛ «[منافقان] مىخواهند خدا را فريب دهند، در حالى كه خدا آنان را فريب مىدهد». (نسا: 142)
- نور: (اللّٰهُ نُورُ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ ) ؛ «خداوند نور آسمانها و زمين است» (نور:35).