38
بقيع
آوازه نامم، بر بالِ آسمان نوشته شده است. من قبرستانى خيلى بزرگم، خاكم بوى بهشت مىدهد و سرايم، سراى آل محمد(ص) است. بر خاكفرش من ميهمانان غريبى خانه دارند كه فرشتهها روزها و شبها براى آنان به طوافم مىآيند.
پيش از ظهور دين اسلام، من قبرستان مردم شهر يثرب (مدينه) بودم. پس از اسلام هم به همان شكل باقى ماندم. در طول تاريخ هم، از زمان حضرت محمد(ص) و بعد از ايشان، تا زمان خلفا و بعد از آنها، من همواره مزار معصومان، شهيدان و بزرگان اسلام بودهام.
وقتى به ديدنم مىآييد، چشمهاى گريانتان به سمت چهار قبر غريبى كشيده مىشود كه مزار چهار نواده معصوم پيامبر(ص) است: امام حسن مجتبى، امام زينالعابدين، امام محمدِ باقر و امام جعفر صادق(عليهم السلام).
آنجا اشكها روى گونههايتان سرازير مىشوند و زبانتان به نوحهخوانى