115حضرت محمد(ص) ماريه را به سمت مَشربه كه در منطقه «عاليه» يا «عَوالى» مدينه بود، فرستاد. جايى كه من تكّهاى از زمينش بودم. ماريه در مشربه سكونت كرد. خدا در آنجا به او پسرى داد كه حضرت محمد(ص) اسمش را ابراهيم گذاشت. مردم به آن مشربه گفتند: مشربه امّ ابراهيم.
اما ابراهيم يكسال و چندماه بعد (سال دَهُم هجرت) از دنيا رفت و بر دل مهربان رسول خدا(ص) داغ سنگينى گذاشت. مسلمانان با احترام زياد او را در بقيع دفن كردند. ماريه هم شش سال بعد از دنيا رفت.
مشربه در زبان فارسى يعنى بُستان. زمينى نرم كه گياهان در آن بهراحتى رشد مىكنند. مشربه امّ ابراهيم در زمان پيامبر(ص) باغى بود كه ساختمان كوچكى در آن قرار داشت.
مشربه ابتدا براى مردى يهودى (مُخَيْريق) بود. او در جنگ احُد بهخاطر پيمان بستن با پيامبر(ص) به كمك مسلمانان رفت و گفت: «اگر من كشته شدم، تمام اموالم براى حضرت محمد(ص) است».