80 اَلْقُرْبىٰ ؛ «اى پيامبر! به مردم بگو: من براى رسالتم از شما مزدى نمى‌خواهم جز دوستارى خويشاوندانم». (شورى: 23) البته اين حكم، به ساداتى كه صالح و ديندار بوده‌اند، اختصاص دارد.

بى‌شك همه سادات ديندار و صالح، از اين امتياز برخوردارند. ولى افرادى از آنان كه در ديندارى و ترويج و گسترش و خدمت به اسلام و مسلمانان، كوشش كرده‌اند، از ارزش بيشترى برخوردار هستند و مسلمانان وظيفه دارند نسبت به اداى احترام به آنان، عنايت داشته باشند؛ به ويژه به شهداى آنان.

در بين امامزادگان به چند شخصيت مهم اشاره مى‌شود:

يكى از آنان و در رأس همه حضرت عباس(ع)، فرزند امام على(ع) و برادر امام حسين(ع) است. نقش او در حادثه كربلا و فداكارى‌هايش روشن است و به همين دليل بر زيارت ايشان تأكيد شده است؛

دومين امامزاده ممتاز، حضرت على اكبر(ع)، فرزند امام حسين(ع) است كه در حادثه كربلا به شهادت رسيد و در كنار مرقد امام حسين(ع) زيارت مى‌شود.

سومين امامزاده ممتاز را مى‌توان حضرت معصومه(عليهاالسلام) معرفى كرد كه فرزند بى‌واسطه حضرت موسى بن جعفر و خواهر امام رضا(عليهما السلام) است و در شهر قم، قبه و بارگاهى