92به همين دليل پيامبر در محل بستر خويش در خانه عايشه دفن شد. اما هيچ يك از صحابه پس از دفن پيامبر(ص) به فكر ويران كردن خانه عايشه نيافتادند؛ حتى پس از مرگ او در سال 58 هجرى نيز چنين فكرى در سر نداشتند و به اجماع قبر پيامبر(ص) را از ديگر قبور استثنا كردند. ساختمان اطراف قبر و گنبد نبوى نيز براى محافظت از قبر پيامبر(ص) در برابر هتك حرمت آن توسط كافران يهود و نصارا ساخته شده بود.
نوع سوم، آثارى هستند كه بايد به تأسى از صحابه و تابعين به آنها توجه و از آنها محافظت كنيم؛ زيرا خود صحابه و تابعين در حضور برخى از صحابه و در حضور عمر بن عبدالعزيز، همين كار را كردند. عمر بن عبدالعزيز اولين كسى بود كه در هنگام بهدست داشتن امارت مدينه به امور بقاع و اماكن مربوط به پيامبر(ص) رسيدگى كرد و بر روى آن مساجدى ساخت. او در اين كار، از صحابه و تابعين حاضر در مدينه مشورت گرفت و آنان نيز اماكن نبوى را به او معرفى كردند.
فوايد نگاهدارى و محافظت از آثار نبوى
فايده اول: پندگيرى و عبرت پذيرى
زمانى كه عمر بن عبدالعزيز به دستور خليفه اموى وليد بن عبدالملك و براى توسعه حرم نبوى و مسجدالنبى، خانههاى همسران پيامبر(ص) را ويران كرد، مردم بسيار ناراحت شدند. در اين اقدام خانه عايشه كه قبر پيامبر(ص) و عمر و ابوبكر در آن قرار داشت نيز خراب شد و به مسجدالنبى پيوست. عطاء الخراسانى در اين باره مىگويد: