137
تَزَالُ مَنْصُوراً مَا دَامَتْ مَعَكَ. فَجَعَلْتُهَا فِي مُقَدَّمَةِ قَلَنْسُوَتِي فَلَمْ أَلْقِ جَمْعاً قَطُّ إِلاَّ انْهَزَمُوا بِبَرَكَةِ رَسُولِ اللهِ(ص). 1
هنگامى كه رسول خدا(ص) در حجةالوداع، سرش را تراشيد، از موهايش تعدادى برداشتم. حضرت به من فرمود: «اى خالد! با اين موها چه مىكنى؟». عرض كردم: «اى رسول خدا! مىخواهم به آنها تبرك بجويم و در جنگ با دشمنانم، از آنها كمك بخواهم». پيامبر(ص) فرمود: «مادامى كه اين موها با توست، پيروزى». و من آنها را در جلو كلاهخودم جاى دادم و با هيچ گروهى مقابله نكردم، جز آنكه به بركت رسول خدا(ص)، پراكنده مىشدند.
ه) نماز خواندن نزد آثار متبرك
خداوند در قرآن، بهصراحت مكانى كه با پاهاى حضرت ابراهيم(ع) متبرك شده را نام برده و به همه مسلمانان دستور مىدهد هرگاه به حج يا عمره محرم گشتند، بايد نزد اين مكان مقدس نماز بخوانند: ( وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى )؛ «و از مقام ابراهيم، عبادتگاهى براى خود انتخاب كنيد». (بقره: 125)
در اهميت مكانهاى متبرك و نماز خواندن در آنها، همين بس كه وقتى خداوند، رسولش را به معراج برد، دستور داد در مكانهاى مقدسى همچون محل نزول وحى بر حضرت موسى(ع) و محل تولد حضرت عيسى(ع) نماز بگزارد.