126وسيله، بركت وادى مقدس را به موسى(ع) بيان كند». ¹

- «اراد ان يمسّه من بركة الوادي» ²؛ «خدا خواست، پاهاى موسى(ع) از بركت آن وادى، تماس پيدا كند».

از اين‌رو مكان‌هاى نزول وحى مانند غار حرا و و محل دفن پيامبر(ص) كه منزل آن حضرت بود، مبارك، مقدس و محترم است. علاوه بر مكان‌هاى نزول وحى، زمان نزول وحى نيز چنين است؛ زيرا خداوند از زمان نزول قرآن در شب قدر، به عظمت ياد كرده و مى‌فرمايد: ( إِنّٰا أَنْزَلْنٰاهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ* وَ مٰا أَدْرٰاكَ مٰا لَيْلَةُ الْقَدْرِ* لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ ). (قدر: 1-3)

بر اين اساس، مكان نزول وحى، مقدس است و صحابه و تابعين نيز، نه‌تنها مكان نزول وحى را گرامى مى‌داشتند، بلكه ديگر آثار به‌جاى‌مانده از پيامبر خدا(ص) را نيز محترم مى‌شمردند؛ حتى منبر آن حضرت، قداست خاصى نزد آنان داشت و به همين دليل، صحابه و تابعين، علاوه بر تبرك به منبر، به احترام آن، از قسم دروغ يادكردن بر منبر و كنارش خوددارى مى‌كردند و اين كار به دليل قداست پيامبر خدا(ص) بود. حاكم نيشابورى از پيامبر خدا(ص) نقل كرده است: «هركس به دروغ بر منبر من قسم بخورد، اگرچه براى يك چوب مسواك باشد، جايگاه او پر از آتش خواهد شد». وى مى‌گويد اين حديث صحيح است. ذهبى نيز در تعليق بر كلام حاكم، آن را صحيح دانسته است. ³ در روايتى ديگر از قسم