163برخى از پژوهشگران، به «ارتباطات پشتيبان توسعه» 1 نيز معروف شده است - ايجاب مى‌كند كه عملكردهاى ارتباطات و به‌ويژه وسائل ارتباط جمعى، به شكلى مطلوب صورت گيرد. 2 توجه به نقش ارتباطات و به‌ويژه وسائل ارتباط جمعى در توسعه و پيشرفت كشورهاى جهان سوم، سبب شده است كه متخصصان علوم ارتباطات، زمينه‌هايى تحت عنوان «ارتباطات توسعه» و«توسعه ارتباطات» را مورد مطالعه قرار دهند و درباره آنها نظريه‌ها و الگوهاى جديدى عرضه كنند. 3
مبحث ارتباطات و توسعه ذهن، بسيارى از انديشمندان اجتماعى را به خود مشغول كرد. دانيل لرنر از نخستين كسانى است كه پس از جنگ جهانى دوم به تدوين استراتژى و الگوى توسعه براى جهان سوم پرداخت و طى آن كوشيد نقش رسانه‌هاى جمعى را در تسهيل و تسريع فرآيند توسعه كشورهاى عقب‌مانده به سبك غربى تبيين كند. به دنبال او نظريه‌پردازان ديگرى از جمله ويلبر شرام، اورت راجرز و مك كلند آمريكايى، ابعاد ديگرى از نظريه توسعه‌بخشى ارتباطات