113آينده به پيشينه تاريخى، به بازسازى تاريخى پرداخت و از فقر تاريخى‌گرى تفكر مدرن ¹ و ضدپيشرفت بودن جريان‌هاى بنيادگراى سلفى ² فاصله گرفت. ³ از اين رو احياگرى امام خمينى(رحمه الله) نه به معناى عقب‌ماندگى و عدم بهره‌مندى و بروز تمدن بود و نه با ايمان متدينين در تضاد بود. ⁴

امام خمينى(رحمه الله) با طرح ابعاد واقعى اسلام به مسلمانان فهماند كه اسلام علاوه بر ابعاد مناسكى، منبع قوى و پرتحرك در زمينه‌هاى مختلف سياسى، اجتماعى و اقتصادى است. ⁵ ايشان با توجه ويژه به فقه سياسى، بر اين باور بود كه:

حكومت در نظر مجتهد واقعى، فلسفه عملى تمامى فقه است و فقه در تمام زواياى زندگى بشريت است. حكومت نشان‌دهنده جنبه عملى فقه در برخورد با تمامى معضلات اجتماعى، سياسى و فرهنگى است. ⁶

از نظر امام خمينى(رحمه الله) سياست از ديانت جدا نيست ⁷ بلكه «اسلام تمامش سياست است» ⁸ و جدايى دين از سياست از توطئه‌هاى استعمار است. ⁹ از نظر امام(رحمه الله) بين ديانت و سياست رابطه تعاملى (تأثير و تأثر) برقرار است ¹⁰؛ به عبارت ديگر بنا به تفسير