91«مرا موعظه كن؛ چرا كه مىترسم به دنيا فريفته شوم». امام برايش نوشت: «اى اباعبدالله! دنيا مانند مارى است كه پوستى نرم و لطيف، ولى سمى قاتل دارد؛ پس از دنيايى كه تو را به شگفتى وا مىدارد و به خود جذب مىكند، دورى كن؛ چرا كه مدت زيادى همراه تو نخواهد ماند. گرفتار دنيا، هرگاه به او اعتماد كند و انس بگيرد، باز هم ناگوارى دنيا او را به خشم مىآورد».
ك) آنگاه كه خداوند قومى را لعنت ميكند!
أخبرنا أبي، قال: أخبرنا حمزة بن القاسم العلويّ العبّاسيّ، قال: حدّثنا محمّد بن عبدالله بن يحيى، قال: حدّثنا أحمد بن محمّد ابن خالد، عن حسين بن يزيد النّوفلي، عن إسماعيل بن أبي زياد السّكوني، عن جعفر بن محمّد عن أبيه عن آبائه، عن عليّ(ع)، قال: قال رسول الله(ص): «إذا أظهر القول، و اختزن العمل، و أتلفت الأنفس، و اختلفت القلوب، و تقاطعت الأرحام هناك لعنهم الله فأصمّهم و أعمى أبصارهم». 1
حمزة بن قاسم به سند خود از پيامبر اكرم(ص) نقل كرد كه فرمود: «هنگامى كه سخن آشكار باشد، ولى عملى نباشد و جانها تلف شود، ولى دلها يكصدا نباشد و خويشان با يكديگر قطع رابطه نمايند، آنگاه خداوند از رحمت خود دورشان كرده و ناشنوا و نابينايشان مىكند».