53 قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حُمَيْدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عبدالله بْنُ عَبْدِ الْقُدُّوسِ قَالَ حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ عَنْ مُوسَى بْنِ طَرِيفٍ عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِبْعِيٍّ قَالَ قَالَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ(ع) أُحَاجُّ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِسَبْعٍ إِقَامِ الصَّلَاةِ وَ إِيتَاءِ الزَّكَاةِ وَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيِ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الْقَسْمِ بِالسَّوِيَّةِ وَ الْعَدْلِ فِي الرَّعِيَّةِ وَ إِقَامِ الْحُدُودِ. ¹

اميرمؤمنان(ع) فرمود: «در هفت چيز بر مردم در روز قيامت غلبه خواهم كرد؛ در مورد برپا داشتن نماز و پرداخت زكات و امر به معروف و نهى از منكر و تقسيم مساوى اموال و عدالت در ميان رعيت و برپايى حدود شرعى».

د) شفاعت طلبيدن حضرت آدم از اهل بيت(عليهم السلام)

حمزة بن قاسم با سه واسطه از مفضل بن عمر نقل مى‌كند كه از امام صادق(ع) پرسيدم: «كلماتى كه طبق آيه 124 سوره بقره، ابراهيم با آنها آزمايش شد، چه بود»؟ ايشان فرمود:

اين كلمات همان كلماتى بود كه به آدم القا شد و با آنها توبه آدم پذيرفته گشت و آنها اين جمله بود: «پروردگارا به حق محمد و على و فاطمه و حسن و حسين(عليهما السلام)، توبه مرا بپذير. پس خداوند توبه‌پذير مهربان، توبه او را پذيرفت».

به ايشان عرض كردم: «مقصود خداوند عزوجل از (فَأَتَمَّهُنَّ )