159مى‌شد. در دوره مشروطه جمعيت كرمانشاه را در حدود شصت هزار نفر تخمين زده‌اند. بيشتر ساكنان آنجا كرد بودند. البته افراد فارس، ترك، يهودى و اندكى مسيحى نيز در آنجا ساكن بودند. سه نفر كدخدا امور شهر را اداره مى‌كردند. شهر به سه محله تقسيم شده بود و هر يك از اين سه، بر يكى از محلات نظارت مى‌كردند و از طريق مأموران عالى‌رتبه‌ترى كه مافوق آنها بودند، به حاكم يا والى شهر كه از طرف شاه منصوب مى‌گرديد، حساب پس مى‌دادند. 1
اگر بخواهيم به‌تفصيل درباره طايفه‌ها و ساكنان كرمانشاه صحبت كنيم، بايد طايفه‌هاى آنان را نام ببريم. در اينجا كوشيده‌ايم از مهم‌ترين آنها سخن بگوييم. مى‌توان گفت به جز بلوك كنگاور كه اهالى آن فارس‌زبان يا لر هستند و نواحى اسدآباد كه ساكنانش را تركان افشار تشكيل مى‌دادند، همه مردم ايالت كرمانشاه كرد هستند؛ اما در اين ايالت مانند شمال كردستان، ايل بزرگ خودمختار وجود نداشت. ايل‌هاى كرمانشاه، كوچك و تعدادشان نيز اندك بود مقامات ايرانى براى تشكيل قشون و جمع‌آورى افراد لشكرى، بر طايفه‌ها تكيه داشتند. بيشتر افراد قبايل، چادرنشين بودند و در فصل زمستان گله‌هاى خود را براى چرا به زمين‌هاى هموار ترك‌نشين مى‌بردند و هريك از آنها به‌موقع و مرتب مالياتشان را مى‌پرداختند. 2
در دره قراسو ايل زنگنه شمال و ايل احمدوند قسمت جنوب را در اختيار داشت. آغامحمدخان عده‌اى از لك‌ها را نيز از فارس كوچانيده و