150تخم‌مرغ‌هاى رنگ‌شده، شيرينى و مركبات چيده مى‌شد. آش رشته يا رشته‌پلو از غذاهاى مخصوص اين روز است و اين خوراك خوش‌شگونى به‌شمار مى‌رفت و ميان مردم جا افتاده بود كه هركس از آن مى‌خورد، در سال نو كارش رونق بيشترى مى‌يافت. گذاشتن هفت‌سين در اين سفره از ضروريات بود. هفت‌سين عبارت بود از: ماهى كه از سين نخست، از لغت عربى سمك گرفته شده است، سيب، سير، سبزى، سركه، سنجد، سنگك. خانواده‌هاى مرفه خواننده و نوازنده خبر مى‌كردند. پس از آنكه شب به اين ترتيب مى‌گذشت، فرداى آن روز، ديدوبازديدها آغاز مى‌شد. آنان به ديدار يكديگر مى‌رفتند و به هم تبريك و تهنيت مى‌گفتند: «صدسال به اين سال‌ها در حمايت امام زمان (عج)». بسيارى نيز به امام‌زاده‌ها رو مى‌آوردند؛ زيرا براساس رواياتى كه بر سر زبان‌هاست، هر نذر و نيازى كه در اين روز، در امام‌زاده‌اى به عمل آيد، به‌يقين مستجاب مى‌شود. 1
نوروز فقط در ميان خانواده‌ها جشن گرفته نمى‌شد. در مراسمى باشكوه، رجال و بزرگان دولت، دور شاه حلقه مى‌زدند و شاه به آنان سكه‌هاى طلا و نقره يا شاهى و اشرفى كه منحصراً به مناسبت روز نوروز ضرب مى‌شد، مرحمت مى‌كرد. فرداى نوروز نيز مراسم سلام برگزار مى‌شد. در كرسى ايالت‌ها، به جاى شاه، تصوير او را همراه با شمايل پيامبر(ص) و حضرت على و فاطمه(عليهما السلام) و حضرت حسن و حسين(عليهما السلام) كه دور سرشان را هاله‌اى از نور احاطه كرده بود، مى‌گذاردند.