124ايران آمده بود و سپس براى بار دوم پنج سال در يزد ماند و در اين مدت آوازه شهرتش به تهران رسيد و شاه خواستار ملاقات با او شد. شاه نامهاى به او نوشت و يادآور شد كه اگر او به تهران نرود، شاه به يزد خواهد رفت. پس شيخ، به ناچار مدت كوتاهى به تهران سفر كرد و از آنجا به اصفهان رفت و چهل روز در آنجا بود و از آنجا به كرمانشاه رفت و شاهزاده محمدعلى ميرزاى دولتشاه او را احترام بسيار نمود. ماندن در كرمانشاه باعث شد كه طلبه جوان بسيارى گرد او جمع شوند و تحصيل كنند. 1
در اين دوره رفتوآمد علما در مسير جاده قم - قصرشيرين به سبب امنيت و روابط ايران و دولت عراق بيشتر شده بود و علما براى تحصيل علوم دينى به عتبات مىرفتند. حاج «سيدمحمدباقر شفتى» در سال 1180ه.ق در شفت گيلان متولد شد و نسب او با بيست و يك واسطه به امامزاده حمزة بن موسى بن جعفر(ع) مىرسيد. وى تا بيست سالگى در موطن خود تحصيل كرد. آنگاه به عتبات رفت و در محضر علمايى مانند سيد «محمدمهدى بحرالعلوم» و «ميرسيد على طباطبايى» صاحب «رياض» و شيخ «جعفر نجفى كاشفالغطاء» و «ملا محمدمهدى نراقى» و آقا «محمدباقر بهبهانى» با نهايت تنگدستى به تحصيل پرداخت. 2
ميرزا محمدعلى مجتهد شيرازى فرد ديگرى بود كه در عتبات عاليات خدمت علما و مجتهدان كسب مطالب علميه نمود، به اجتهاد دست يافت و به شيراز بازگشت و به نشر علوم دينى پرداخت و امامت مسجد جامع