115مشكل سياسى مهمى بين آنها وجود نداشت.
مسير قم تا قصرشيرين از مناطق شيعهنشين بوده و اهل سنت در روستاها و شهرهاى آن زندگى نمىكردند؛ جز در منطقهاى خاص از كرمانشاه كه گروهى با نام «علىاللهى» يا «اهل حق» در آنجا زندگى مىكردند. 1 آنان به دليل آنكه خود را به تشيع منتسب مىكردند، با زائران همراهى داشتند. جالب است بدانيم كه آنها براى حل مسايل مذهبىشان به روحانىهاى شيعه رجوع مىكردند؛ اما از لحاظ روحى و معنوى، مريد مرشدهاى خود بودند كه همه آنها علىاللهى بودند. بسيارى از علىاللهىها به روحانيان شيعه كرمانشاه امكان و اجازه ندادند آن قدرت و نفودى را كه در مناطق ديگر در دست دارند، در اين ايالت نيز در اختيار گيرند. 2
همين اشتراك مذهبى سبب مىشد تا نوعى همدلى و همراهى ميان زائران كربلا با ساكنان محلى وجود داشته باشد و احساس آنان به اين زائران، توأم با عشق و دوستى باشد. اين نكته در همه مناسبات ميان آنان اثر مىگذاشت. در اين كاروانها افرادى با عنوان چاووش يا روحانى وجود داشتند 3 كه اعلام ورود و خروج آنها را به شهرها و روستاهاى مهم انجام مىدادند و فضاى كاروان را تا حدودى مذهبىتر مىكردند. 4