64سقفى از نى قرارگرفت واين تخته سنگ نيز تا سال 1970م بر روى ضريح سيد تاجالدين قرار داشت ولى ضمن بازسازىهاى بعدى خرد شده و در ميان آوار از بين رفت 1. متولى فعلى مزار سيد تاجالدين كه خود از نسل اولين كاشف سنگ مزار وى است، اين حادثه را با اندكى تفاوت نقل كرده است.
حاج على خان كشاورزى مشغول كار در اين منطقه بود كه در حين كندن زمين با سنگ قبرى برخورد كرد كه پس از كمك گرفتن از افراد خبره، سنگ نوشته آن را اينگونه نقل كرده است: «مرقد السيد تاجالدين الآوى و ولديه؛ آرامگاه سيد تاجالدين آوى و دوپسرش». 2
در سال 1940م ساختمان آن آجرى شده و ايوانى كوچك به آن ضميمه گشت و با توجه به اينكه فاصله آن تا دجله در حدود بيست دقيقه است. آب مورد نياز زوار به وسيله چارپايان از آنجا حمل مىشد. در اين زمان برخى از مردم اين منطقه كه امكان بردن امواتشان را به وادى السلام نداشتند، قبرستانى را روبهروى حرم ايجاد كردند.
در 1950م متوليان وقت حرم (عبدالتاج حمد و رهيف حمد) با مراجعه به علماى مورخ و نسب شناس حوزه علميه نجف