25خود نذر مىكنند؛ مثلاً اگر كسى از ناحيه سر دچار مرضى مىشود از طلا يا نقره چيزى به شكل سر آدمى مىسازد و به روضه على مىآورد. نقيب، اين نذرها را در خزانه حرم مىگذارد. همچنين آنها كه دست يا پا يا يكى ديگر از اعضاى بدنشان آسيبى ديده، چيزى به شكل همان عضو به عنوان نذر به خزانه هديه مىكنند. خزانه مزبور بسيار بزرگ و موجودى آن به قدرى هنگفت است كه قابل ضبط نمىباشد. نقيب الاشراف، از سوى پادشاه عراق تعيين مىشود و او نزد پادشاه مقامى بلند و منزلتى رفيع دارد. هنگام مسافرت نقيب، تشريفات خاصى را - كه براى امراى بزرگ مرسوم است - انجام داده و علَمها و طبلها با او به راه مىاندازند و بر در خانه او هر صبح و شام طبلخانه (نوبتى) فرو مىكوبند. حاكم شهر جز او نيست و مالياتى از مردم، نه براى سلطان و نه براى كسى ديگر، گرفته نمىشود. نقيب نجف، هنگام مسافرت من به آن شهر، نظام الدين حسين بن تاجالدين الآوى بود. آوه شهرى است در عراق عجم كه سكنه آن رافضىمذهباند. پيش از اين نقيب هم، جماعتى، يكى پس از ديگرى، متصدى اين منصب بودهاند؛ مانند جلالالدين بن الفقيه و قوامالدين بن طاووس و... . 1