23ابريشمين و غيره مفروش است و قنديلهاى بزرگ و كوچك از طلا و نقره در آن آويخته. در وسط حرم جايگاه چهارگوشى است كه با تخته پوشيده و بر آن صفحات طلاى پر نقش و نگار كه در ساختن آن كمال استادى و مهارت را به كار بردهاند، با ميخهاى نقره فرو كوفتهاند؛ چنانكه از هيچ جهت چيزى از چوب نمودار نيست. ارتفاع جايگاه كمتر از ارتفاع قامت آدمى است و روى آن سه قبر هست كه مىگويند يكى از آنِ آدم(ع)، ديگرى از آن نوح(ع) و سومى از آن على(ع) مىباشد و بين اين سه قبر، در طشتهاى زرين و سيمين، گلاب، مشك و انواع عطريات ديگر گذاشتهاند كه زوار دست خود را در آن فرو برده، به عنوان تبرك بر سر و روى خود مىكشند. درِ ديگر حرم كه آن هم آستانه نقرهاى دارد و پردههاى ابريشمين رنگى بر آن آويخته است، بهسوى مسجدى باز مىشود كه آن خود چهار در دارد كه داراى آستانههاى نقره و پردههاى ابريشم است. داخل مسجد فرشهاى عالى انداخته، ديوارها و سقف آن را نيز با پردههاى حرير پوشاندهاند. مردم شهر همه بر مذهب رافضىاند. از اين روضه كرامتها ظاهر مىشود و از همين جا بر آنان ثابت شده كه قبر على(ع) در آن واقع است. از جمله آنكه در شب بيست و هفتم رجب كه «ليلة المحيا» ناميده مىشود، بيماران زمينگير را از عراقين، خراسان، فارس و روم به آنجا مىآورند و