73دلاوران پس از يحيى با خاطرى آزرده گريستند و شمشير آبديده و پرداخته بر او گريه كرد.
مردم عراق از شرق تا غرب بر او گريستند و كتاب و قرآن مجيد بر او گريه كرد.
مسجد و كعبه و ركن وحجرالأسود، همگى در عزاى او بلند بلند گريه كردند.
چگونه آسمان بر سر ما فرود نيامد آن روزى كه گفتند: ابوالحسين يحيى را كشتند؟!
و چگونه آسمان بر ما فرو نيفتد، زمانى كه دختران پيغمبر(ص) ز غم و درد، ناله مىكنند و اشكشان روان است.
و مصيبت، ماهى را مىگويند كه فقدان او، غمانگيز و بزرگ است.
شمشير دشمنان چهره او را بريدند، پدر فداى چهره زيباى او باد!
مرا از غم يحياى جوان، سوزى در دل است كه تنم را آزرده مىكند.
كشته شدن او، كشته شدن على و حسين(عليهما السلام) و رحلت پيغمبر(ص) را به ياد مىآورد.
تا دردمندى مىگريد و عزادارى مىنالد، درود خداوند بر او باد.