32شدن در راه خدا بود». ابن حمزه از مؤلفان زيدى، درباره انگيزه قيام يحيى مىنويسد:
دعا إلى الرضا من آل محمد(ص) و أظهر العدل و حسن السيرة على طريق الطاهرين من آبائه:. 1
دعوت خود را به سوى رضاى آل محمد(ص) آغاز كرد و در ميان مردم، عدل و رفتار نيكو را به روش ائمه پاك از اجداد گذشته خود، پيش گرفت.
مردم، يحيى را دوست داشتند و به وى علاقه و خلوص نيت نشان مىدادند.
لأنّه استفتح اموره بالكفّ عن الدّماء والتورّع عن أخذ شيء من أموال النّاس وأظهر العدل والإنصاف. 2
قيامش را با حفظ خون مردم و خوددارى از اخاذى و پول گرفتن از آنان شروع كرد و او عدالت و انصاف را اظهار مىداشت. 3
همچنان يحيى در محله بنىحمّان بود تا اينكه ابوجعفر محمد بن عبيدالله، معروف به «ادرع» از قدرت حكومت وقت براى او سخن گفت. اين در حالى بود كه حاكم بغداد، محمد ابن عبدالله بن طاهر، در نامهاى به ايوب بن الحسن (حاكم فرارى) و عبدالله بن محمود السرخسى، حاكم خراسان، آنان را