25چنانكه در ادامه خواهد آمد، پس از قيام يحيى در كوفه، زيديه به او پيوستند 1 كه اين خود نشانه انعطاف يحيى به زيديه است. گفتنى است نص صريحى كه نشان دهد مذهب يحيى در طريق زيديه بوده است، در دست نيست، ولى از آنجا كه وى همعصر امام هادى و امام حسن عسكرى(عليهما السلام) بوده و علماى رجال او را در شمار اصحاب آن دو امام همام(عليهما السلام) نشمردهاند، اين احتمال تقويت پيدا مىكند كه يحيى به زيديه تمايل داشته است. محلى و ابن حمزه، دو تن از مورخان بزرگ زيديه، يحيى را از ائمه خود مىدانند و سيد مجدالدين مؤيدى كه از علماى معاصر زيدى در يمن است، در كتاب خود به نام «التحف شرح الزلف» يحيى را در شمار ائمه زيديه دانسته است. 2
ابن عنبه مىنويسد: «و هو صاحب شاهي أحد ائمه الزيديّة». 3«او صاحب شاهى و يكى از امامان زيدى است».
علامه شيخ على نمازى شاهرودى(رحمه الله) نيز در رجال خود مىنويسد: «يحيى بن عمر بن يحيى بن الحسين بن زيد الشهيد(ع)، أبو الحسين، أحد أئمة الزيديّة...». 4
براين اساس، بىترديد، وى از ائمه زيديه بوده است. البته