30در روايت ديگرى از امام ششم(ع)، نقل شده است كه روزى اميرمؤمنان(ع)، در مسجد كوفه، درحالى‌كه قنبر نيز با وى بود، مردى را ديد كه ايستاده بود و نماز مى‌خواند. اميرمؤمنان(ع) فرمود:

اى قنبر! به خدا سوگند! كسى كه به ولايت ما اهل‌بيت:، يقين داشته باشد، بهتر از عبادت هزار سال است و اگر بنده‌اى، هزار سال خدا را عبادت كرده باشد؛ تا ولايت ما را نپذيرد، خداوند آنها را از او قبول نمى‌كند و اگر بنده‌اى، هزار سال خدا را عبادت كند و عمل هفتاد و دو پيامبر را بجا آورد، خداوند اعمال او را قبول نمى‌كند؛ مگر اينكه ولايت ما را بپذيرد؛ وگرنه او را از صورت، در آتش جهنم خواهد افكند. ¹

همچنين از جابر بن عبدالله، نقل شده است:

اميرمؤمنان على بن ابى‌طالب(ع) شنيد كه مردى به قنبر، دشنام مى‌دهد و قنبر هم قصد داشت جوابش را بدهد. اميرمؤمنان على(ع)، او را صدا زد و فرمود: «قنبر! آرام بگير و او را خوار و حقير، رها كن؛ تا خداوند رحمان را خشنود سازى و شيطان را خشمگين نمايى و دشمنت را مجازات كنى. سوگند به آن كس كه دانه را شكافت و جاندار را بيافريد، مؤمن به هيچ چيز، همانند