104اسماعيل(ع) و خواهران فاطمه زهراى بتول(عليها السلام) خطاب مىشوند نيز در اين سرزمين خاموش، در بستر خاك آرميدهاند و سالها قبل، مزارشان گنبدى داشته كه به دست جاهلان بىبصيرت ويران شده است. مزار دختران رسول الله(ص) را نيز زيارت مىكنم و از خدا مىخواهم، سلام مرا به ارواح پاكشان برساند.
حالا ديگر چيزى به اذان نمانده و دلم، گوش به زنگ صداى بلندگوهاى مسجدالنبى(ص) است. اما هنوز گلواژههاى سلام، حنجرهام را انباشته تا نثار سكينه، دختر نازنين امام حسين(ع) و ام كلثوم، دختر اميرالمؤمنين(ع) كنم كه همراه همسران پيامبر(ص)، ام سلمه، ماريه قبطيه و... در بقيع به خاك سپرده شدهاند.
تربت پاك ابراهيم، فرزند رسول الله(ص) كه به دست مبارك پدر در بقيع دفن شد و مزار همه شهيدان بقيع، عباس بن عبدالمطّلب، جناب عقيل، عبدالله بن جعفر؛ همسر زينب كبرا و اسماعيل، فرزند امام صادق(ع)، مقصد آخرين گلواژههاى سلامى است كه به خاطر تنگى وقت، بدون محمل كلمات بلند و زيباى زيارتنامه، ساده و بىتكلف نثارشان مىكنم.
اگرچه نمىتوانم افق مغرب را ببينم، احساس مىكنم كه خورشيد آرامآرام غروب مىكند و تا ساعتى ديگر، بقيع با داشتن اين همه ماه تابان، در تاريكى محض فرو مىرود. مقابلم يك دسته كبوتر، با بهره گرفتن از تهمانده روشنى روز، به جمع كردن دانه مشغولاند؛ با خودم فكر مىكنم، كبوترها شب را در كجا به صبح مىرسانند. ناگهان پرواز