82هر حال، قيسيان علاقهمند بودند كه انتقام كشته شدگانِ خويش در «مرج راهط» را از يمانيان بگيرند. بيشتر مورخان هم، پيوستن آنها به ابراهيم را آوردهاند و فقط درباره چگونگى آن و اينكه كدام طرف نخست اقدام نمود، اختلاف دارند.
دينورى روايت منحصر به فردى آورده است. او مىگويد: «فرماندهى سپاه شام برعهده حصين بن نمير سكونى بود و عبيدالله بن زياد و عمير بن حباب تحت فرمان او بودند». 1
اين روايت، با اجماع روايات تاريخى بيشتر منابع نخستين، اختلاف دارد.
هر دو لشكر، پيش از آغاز نبرد حتمى، به سبب مشكلات فردى كه براى آنها پيش آمد، جنگ را متوقف كردند كه در جنگهاى پيشين نيز اين مطلب سابقه داشته است. ابن اعثم مىنويسد: «حصين بن نمير سكونى در اثر بيمارى مرد». 2
اما طبرى روايتى بر خلاف وى آورده است و تأكيد مىكند: «حصين بن نمير فرمانده ميمنه سپاه شام بود و درحالىكه دو لشكر در اوج درگيرى بودند، كشته شد». 3
اما ابومخنف روايت منحصر به فردى آورده است: «حصين ابن نمير در جنگ اسير شد و او را به كوفه فرستاده، به دستور مختار كشته شد».