67يغما برد، سپس بهسوى بصره و نزد مصعب بن زبير رفت. 1
گفتنىاست كه ابراهيم پيش از عزيمت به شمال عراق به مختار گفته بود كه عبيدالله بن حر را همراه او اعزام نكند؛ زيرا به وى اعتماد ندارد، اما مختار با اين استدلال كه در غير اين صورت عبيدالله ناراحت خواهد شد و مشكلاتى را پديد خواهد آورد، ابراهيم را به مداراى با او توصيه كرد. اما همانگونه كه ابراهيم پيشبينى كرده بود، عبيدالله بن حر خيانت كرد و به همراه يارانش خود را از صف لشكريان مختار كنار كشيد و سپس به امويان پيوست. 2
مورخان بسيارى آوردهاند:
ابراهيم با لشكر ابن زياد كه در حوالى موصل اردو زده بود، مواجه شد. ابراهيم در چهار يا پنج فرسخى موصل نزديك نهر «خازر» لشكر شام را ملاقات كرد. سپاه شام نيز مكانى را در ساحل نهر خازر يافته، در برابر سپاه كوفه اردو زد.
مطلبى كه بايد به آن توجه كرد، اختلاف گزارشهاى تاريخى، درباره محل وقوع پيكار و نام نهرى است كه جنگ در نزديكى آن رخ داده است. «مسعودى» در گزارش اين جنگ، آن را به نهر خازر منسوب مىكند. اما «مقدسى» گزارشى منفرد مىآورد و در آن به جاى خازر، نهر زاب را نام برده است.