41اسحاق بن سلمه به منا رفت و دستور داد تا پشتهاى مانند سيلبند ساخته شود تا مانع ريزش سيل كوههاى منا به مسجد و دارالاماره منا شود. براساس اين فرمان سيلبند عريض و مرتفعى ساخته شد كه با سنگ و آهك و خاكستر محكم شده بود و با اين كار سيلى كه به سمت مسجد سرازير مىشد، با برخورد به سيلبند به سمت خيابان اصلى منا منحرف شده و ديگر وارد مسجد و دارالاماره نمىشد؛ با اين كار فضاى بازى ميان مسجد و اين سيلبند به وجود آمد و اسحاق به تخريب و بازسازى مسجد و دارالاماره پرداخت و جمره عقبه وديوارهايش را محكم كرد و راهى را كه مسير رسول خدا(ص) از منا به سمت دره بود، مرمت كرد. اين راه رها شده و از بين رفته بود. اين بازسازىها پس از اين انجام شد كه جمره با رمى مردم از جايش به مقدار اندكى جابهجا شده بود و اسحاق آن را به مكان اصلىاش باز گرداند و پشت جمره عقبه ديوارى بلند و مسجدى متصل به آن ساخت كه مانع اين مىشد كه كسى از بالاى جمره عقبه آن را رمى كند؛ چراكه سنت رسول خدا(ص)، رمى از داخل دره است به گونهاى كه مكه سمت چپ و منا سمت راست رمىكننده قرار گيرد.
ابنجبير كه در سال 579 هجرى قمرى به حج آمده، ضمن ياد كردن از ستونهاى جمرات - كه مانند ستونهاى نشان حرم مكى است - جمره عقبه را بر بالاى تلى از ريگهاى متراكم شده از پرتاب، وصف كرده است. 1 ذكر نشانهها و ستونهاى جمرات، در بيشتر منابع بعد از اين دوره يافت مىشود. 2
به گزارش مالكى مكى، شريف زيد بن محسن (1041 - 1077 ه .ق) ستونهاى