207 دلالت روايت

در اين روايت امام، به وسيله هيئت استثناء، بر كسى كه قبل از غروب آفتاب از منا خارج شده، واجب دانسته‌اند كه شب را در منا به صبح آورد؛ بنابراين، براى اين شخص وجوب بيتوته در نيمه دوم شب، به صراحت فهميده مى‌شود.

پنج - صحيح عيص بن قاسم:

ومحمدبن الحسن باسناده عن الحسين بن سعيد عَنْ صَفْوَانَ عَنِ الْعِيصِ بْنِ الْقَاسِمِ قَالَ سَأَلْتُ أَبَاعَبْدِاللهِ(ع) عَنِ الزِّيَارَةِ مِنْ مِنى قَالَ: «إِنْ زَارَ بِالنَّهَارِ أَوْ عِشَاءً فَلَا يَنْفَجِرُ الصُّبْحُ إِلَّا وَ هُوَ بِمِنًى، وَ إِنْ زَارَ بَعْدَ نِصْفِ اللَّيْلِ أَوِ السَّحَرَ فَلَا بَأْسَ عَلَيْهِ أَنْ يَنْفَجِرَ الصُّبْحُ وَ هُوَ بِمَكَّةَ»؛ وَ رَوَاهُ الْكُلَيْنِيُّ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْأَشْعَرِيِّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَحْيَي مِثْلَهُ. ¹

عيص بن قاسم مى‌گويد: از امام صادق درباره زيارت خانه از منا پرسيدم. فرمود: «اگر در روز يا نيمه اول شب به زيارت رفته، نبايد هنگام طلوع آفتاب در مكانى غير از منا باشد، و اگر بعد از نيمه شب يا سحر به منا رفته، عيبى ندارد كه هنگام طلوع آفتاب در مكه باشد».

سند روايت

سند اين روايت به دو طريق آمده كه هردو صحيحه است:

1. شيخ طوسى از مشايخش تا حسين بن سعيد و از حسين بن سعيد، از صفوان بن يحيى و از عيص بن قاسم است؛

طريق شيخ به حسين بن سعيد اهوازى تصحيح شد، راويان بعدى نيز همه توثيق دارند كه در اين نوشته توثيقات همه اين افراد به جز عيص بن قاسم پيش از اين ذكر شد و ايشان نيز توثيق دارد ².