205توثيق خاص ندارند (حسين بن عبيدالله، احمد بن محمّد بن حسن بن وليد و حسين بن حسن بن ابان و ابن ابىجيد) مشكل دارد. ولى طريق دوم «فهرست» بىهيچ مشكلى صحيح و مورد قبول است.
همچنين از آنجا كه حسين بن عبيدالله و احمد بن محمّد بن حسن بن وليد، ناقل دهها كتاب و صدها روايت هستند و در طرق متعددى واقع شدهاند - كه بسيارى از اين كتب و روايات طرق ديگرى نيز دارند و در هيچ موردى بين طريق آنها و طرق ديگر اختلاف نسخه نقل نشده - مشخص مىشود آنها راويان ثقه و مورد اعتمادى هستند. بنابراين طريق اول مشيخه نيز معتبر خواهد بود. 1
افزون بر اين مرحوم شيخ طوسى در مشيخه براى روايات حسين بن سعيد از
برادرش حسن از زرعه طرق خاصى ذكر كرده كه همان طرق كلى مشيخه است. 2
دلالت روايت
در اين روايت امام معصوم - كه يكى از دو امام باقرين(عليهماالسلام) است - از اينكه حاجىاى كه قبل از غروب براى زيارت از منا به مكه رفته، تا صبح در خارج منا بماند و در منا بيتوته نكند، با سياق استثناء، نهى فرموده است، اين نهى واجب بودن حكم در نقيض مستثنى منه (در اينجا غير منا) را مىرساند و حكم به صبح رساندن در منا را ثابت مىكند.
چهار - صحيح جميل بن دراج:
مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ بِإِسْنَادِهِ عَنْ جَمِيلِ بْنِ دَرَّاجٍ عَنْ أَبِي عَبْدِاللهِ(ع) أَنَّهُ قَالَ: «إِذَا خَرَجْتَ مِنْ مِنًى قَبْلَ غُرُوبِ الشَّمْسِ فَلَا تُصْبِحْ إِلَّا بِهَا». 3
امام صادق فرمود: «اگر قبل از غروب آفتاب از منا خارج شدى، در جايى غير منا شب را به صبح نياور».