157اشكال بر اشكال: اولاً، قياس قربانى بر اعمال ديگر مانند نماز طواف و احرام قياس ممنوع است؛ ثانياً، برخى از اعمالى كه نقل شده، مانند قربانى آسيب ديده و قربانى شخص مصدود، به عنوان اعمال حج انجام نمىشود، بلكه اولى براى جلوگيرى از تلف شدن گوشت آن، و دومى براى خروج از احرام است؛ 1 ثالثاً، جزء ذات و ماهيت شعائر علنى بودن و اجتماعى بودن است كه در موردهاى ذكر شده، اين قيد وجود ندارد.
سه - اتصال زمان ذبح به زمان اطعام
براساس آيه فوق، اكل و اطعام و صدقه، بايد بلافاصله پس از ذبح انجام شود؛ چه آن را واجب بدانيم و چه مستحب، و امكان امتثال اين امر تنها وقتى محقق مىشود كه حاجى در مذابح جديد ذبح كند، نه در صورتى ديگر. 2
اشكال: در صورت ذبح در وطن هم امكان امتثال امر پس از انجام قربانى وجود دارد؛ زيرا حاجى مىتواند در مكه، با كسى در وطنش هماهنگ كند تا در روز معين، قربانى كند و اطعام و صدقه دهد. در اين فرض، تنها در مورد خوردن حاجى از گوشت قربانى تخلف پيش مىآيد كه آن هم واجب نيست، بلكه مستحب است. 3
نقد اشكال: ظاهراً استدلال مبتنى بر وجوب نيست، و بر اين نكته تأكيد دارد كه قربانىكردن در خارج از منا مستلزم فوت شدن اعمال مستحب يا واجبى است كه جزء مناسك مناست. (صدقه و خوردن از گوشت قربانى) اما مىتوان اشكال ديگرى را طرح كرد كه اين اشكال مطرح شده بر ذبح قربانى در مذابح جديد هم وارد است زيرا در مذابح جديد نيز امكان اطعام و استفاده از گوشت قربانى نيست.