132منا به هيچ وجه ممكن نبود، اگر ممكن است در وادى محسر بايد قربانى كند و اگر قربانى كردن در وادى محسر نيز تا پايان ايام تشريق ممكن نشد، در هر نقطه از حرم مىتواند قربانى كند. 1
2. اقوال در حكم قربانى در خارج از منا با يقين به تلف شدن آن در منا
قول اول: سقوط قربانى در منا در صورت علم به تلف شدن آن
بنابر اين نظر، قربانى در صورت علم به اتلاف آن در منا، ساقط است؛ بلكه به نظر برخى از اين قائلين، جايز نيست. اين قول در كلمات شهيد آيت الله سيد محمدحسينى بهشتى، 2 شيخ محمد جواد مغنيه، 3 آيت الله مكارم شيرازى 4 وجود دارد و بنابه نظر آيت الله مكارم - و پيش از ايشان، با اندكى اختلاف - حج گزار بنابر احتياط واجب، پس از كنار گذاشتن پول قربانى در منا، به بقيه مناسك مىپردازد و قربانى را پس از بازگشت به وطن يا جايى كه ممكن است، قربانى را طبق شرايط انجام مىدهد و اولى اين است كه با شخصى در وطنش هماهنگ كند كه در زمانى كه حاجى در منا بايد قربانى كند، او در وطنش قربانى كند و به حاجى خبر دهد تا وى بقيه اعمال را پس از قربانى انجام دهد.
قول دوم: وجوب انجام قربانى در منا حتى در صورت علم به تلف شدن گوشت آن
اين قول، فتواى مشهور فقهاى معاصر است كه با وجود تلف شدن گوشتهاى قربانى در منا، آن را اسراف نمىدانند و مسئوليت تبعات ناشى از آن را متوجه مسئولين امر و نه حجاج مىدانند و برخى نيز در صورت امكان، انتقال گوشتها را به مكانهايى كه امكان استفاده از آنها هست، واجب مىشمارند.