99فاطميان از خطبه و نيز بسترسازى مناسب براى انجام اقدامات عام المنفعه در حرمين و خدمت به حجاج و زائران، موجب كسب اعتبار، محبوبيت و مشروعيت براى حكومت آنان مىشد. بنابراين، برقرارى روابط با اشراف و جلب دوستى آنان سرلوحه كار سلجوقيان بود.
از موارد اختلاف ميان دو قدرت سلجوقيان و فاطميان كه به مكه و مدينه مربوط مىشد، اين بود كه هر يك از آنان تلاش مىكردند نامشان در خطبه نمازهاى حرم آورده شود. با توجه به سياست تقريباً يكسان فاطميان و سلجوقيان در حرمين كه هر دو نمىخواستند نسبت به حرمين بىاعتنا باشند، ميان اين دو دولت در حرمين چالش ايجاد شد. براى فاطميان، حج از موارد استراتژيك در سياست خارجى به ويژه براى تقابل با خلافت عباسى بود. مهمترين جلوه اين تقابل، رقابت تنگاتنگ آنان با آل بويه و بعدها سلاجقه (نمايندگان عباسيان در اداره حرمين) در خطبهخوانى موسم حج بود كه به تناوب ميان آنان دست به دست مىشد. 1 خطبه خواندن به نام آنها در حرمين شريفين مهمترين مظهر سيادت دينى و سياسى آنها به شمار مىرفت و موجب معرفى يكى از آن دو قدرت به عنوان رهبر دينى و سياسى مىشد.
ديگر عرصههاى رقابت سلجوقيان با فاطميان در حرمين، خود را در موارد زير نشان مىداد:
يك - اهدا و آويختن پرده كعبه؛
دو - انجام دادن كارهاى خير و حمايت از حاجيان در مسيرهاى منتهى به مكه؛
سه - فراهم كردن آب در مكه و مسيرهاى حجاج؛