94محمود زير بار دستور خليفه نرفت و تنها خلعتها و اموالى را كه خليفه مصر براى حسنك فرستاده بود، سوزاند و به قولى، به همراه سفير القادربالله به بغداد فرستاد (جمادى الاولى، سال416ه .ق). در آنجا آنها را در باب التونى - النوبى - در حضور مردم آتش زدند. طلاها را هم ذوب كرد تا ميان فقيران تقسيم كردند. 1 در گزارش ديگر آمده است هنگامى كه كاروان به بغداد رسيد، القادر، خشم خود را با يهودى خواندن فاطميان و ترديد در نسبشان ابراز كرد و دستور داد خلعتها را در باب النوبى آتش زدند. 2 در مقابل، گزارشى مىگويد واكنش اهل خراسان و ماوراءالنهر به اقدام خليفه فاطمى مثبت بود و آنان از اين جهت كه او به آنان احسان كرده و زمينه زيارت بيتالمقدس را برايشان فراهم آورده است، به ستايش او پرداختند. 3
پس از سلطان محمود غزنوى، ديگر سلاطين اين سلسله به دليل اختلافات داخلى و پيدا شدن رقبايى همچون سلجوقيان نتوانستد در حجاز نفوذ پيدا كنند. با تصرف خراسان به دست سلاجقه، قلمرو ايرانى غزنويان از دستشان خارج شد و غزنويان در قلمرويى نه چندان وسيع به عنوان حكومتى دستنشانده سلجوقيان درآمدند.
نام و مدت زمامدارى غزنويان آل ناصر يا غزنويان آل سبكتكين
- آلب تكين (351 - 352ه .ق)؛
- اسحاق بن آلب تكين (352 - 355ه .ق)؛
- بلكا تكين (355 - 364ه .ق)؛
- پيرى تكين (364 - 366ه .ق)؛