81بود، به مخالفت برخاست و او را اسير كرد. با اين حال، سپاهيان و حجگزاران دخالت كردند و والى را دستگير كردند و به بغداد فرستادند. 1 با وجود اين، در سالهاى بعد نيز صفاريان براى نظارت بر امور حرمين تلاش كردند كه چندان نتيجهبخش نبود. 2
قابل يادآورى است كه در سدههاى نخستين اسلامى، افزون بر خاندانها و حكومتهاى ايرانى يادشده كه با حجاز به انگيزههاى سياسى و مذهبى مرتبط بودند و منشأ كارهاى خيرى نيز در حرمين شدند، خاندانها و دولتهاى ديگرى نيز در مناطق مختلف ايران، صاحب قدرت بودند كه اخبارى از ارتباط آنها با حجاز دردست نيست. علويان طبرستان (205 - 331ه .ق)، سامانيان (204 - 395ه.ق) 3 و آل زيار از آن جملهاند. بنا به گزارشى، نوح بن منصور سامانى (365 - 387ه .ق)، ساليان متوالى، هدايايى از دست وزيرش، احمد خوارزمى به حرمين ارسال مىكرد. گزارش زير نيز مؤيد ارتباط برخى از سامانيان با حجاز است:
احمد خوارزمى از جمله خواص حضرت نوح بن منصور سامانى بود و هر سال، حملى بر دست او به كعبه معظم و مدينه مكرم فرستادى تا بر اشراف حرمين و فقرا و مستحقان صرف كردى و به مصاب استحقاق و مظان استيجاب رسانيدى. 4
نام و مدت زمامدارى اميران صفارى
- ابويوسف يعقوب بن ليث (247 - 265ه .ق)؛
- عمرو بن ليث (265 - 287ه .ق)؛