44ايمان آوردند. به نقل از مسعودى، هم زمان با هجرت رسول خدا(ص) به يثرب، عدهاى ايرانى در آن شهر حضور داشتند كه زيد بن ثابت خزرجى، از كاتبان آن حضرت، زبان فارسى را از آنان فرا گرفته بود. 1
يكى از اين ايرانيان مسلمان در مدينه منوره، سلمان فارسى بود. بيشتر منابع، وى را نخستين ايرانى دانستهاند كه در سال دوم هجرت در مدينه، مسلمان شد. اما چون برده شخصى از يهود بنىقريظه بود، آزادى او تا آستانه غزوه خندق (سال پنجم هجرى) به تأخير افتاد. او در اين سال به جمع ياران پيامبر اعظم(ص) پيوست و در غزوه يادشده حضور يافت. 2 سلمان، آزاد شده رسول خدا(ص) بود 3و بدان افتخار مىكرد و مىگفت:
«كُنتُ عَبداً فَأَعتَقني رَسولُ اللهِ وَ سَمّاني سَلماناً» 4؛ «من برده بودم. رسولخدا(ص) مرا آزاد كرد و سلمان ناميد».
بنابر گزارشى، پيامبر اكرم(ص) به درخواست سلمان، عهدنامهاى به خط امامعلى(ع) براى بستگان او (برادرش، مهاد بن فروخ بن مهيار و خاندانش) نوشت 5 كه در واقع، اماننامهاى براى اقوام و بستگان و مردم شهر سلمان بود. اين نامه نسبت داده شده به پيامبر اعظم(ص)، گذشته از سستى و نارسايى جملهها و لغزشهاى آشكار نحوى و نداشتن حتى سادهترين ارزشهاى بلاغى، يكسوگرايانه است. از اين رو، صحت آن را نمىتوان پذيرفت.