147- ارغون خان پسر اباقا (683 - 690ه .ق)؛
- گيخاتو پسر اباقا (690 - 694ه .ق)؛
- بايدو خان پسر طرغاى پسر هولاكو (از جمادىالاول تا ذىالقعده 694ه .ق)؛
- غازان خان پسر ارغون (694 - 703ه .ق)؛
- اولجايتو پسر ارغون (703 - 716ه .ق)؛
- ابو سعيد پسر اولجايتو (716 - 736ه .ق)؛
- ارپاگاون نوه تولى خان (از سيزدهم ربيعالاول تا چهارم شوال 736ه .ق)؛
- موسى خان پسر بايدو (از چهارم شوال تا چهارم ذىالحجه 736ه .ق)؛
- محمد خان پسر منگو تيمور پسر هولاكو (736 - 738ه .ق)؛
- ساتى بيگ دختر اولجايتو (739 - 741ه .ق)؛
- شاه جهان تيمور پسر آلافرنگ پسر گيخاتو (739 - 740ه .ق)؛
- سليمان خان پسر يشموت پسر هولاكو (741 - 745ه .ق)؛
- طغا تيمور خان (737 - 753ه .ق)؛
- انوشيروان (744 - 756ه .ق). 1
دوره فترت
در فاصله بين مرگ ابوسعيد بهادرخان، ايلخان مشهور مغول در ايران در سال 736ه .ق تا حمله تيمور به ايران، دورهاى در تاريخ ايران رقم خورد كه به «عصر فترت» مشهور است. مهمترين شاخصه و ويژگى اين دوره، تجزيه قلمرو ايلخانيان و پديد آمدن حكومت ملوك الطوايفى است.
مهمترين سلسلههايى كه در اين مدت در مناطق مختلف ايران، حكومتهايى براى خود تشكيل دادند و بيشتر آنها نتوانستند با حجاز ارتباط داشته باشند. عبارتند