107مسجدالنبى» ياد شده است. 1 اقدامات او همانند ساختن بناها و مشاهد شريف ائمه موجب شد تا برخى سنيان، او را به گورپرستى و رافضهگرى متهم كنند. 2 فرزندش حسين نيز كه كثير الحج بود، خيرات و صدقات بسيارى در حرمين داشت. 3 برخى شاعران اين دو را به سبب اهتمامشان به آبادانى خانه خدا ستودهاند. 4
ابوشجاع محمد بن حسين، ملقب به ظهيرالدين از ديگر ايرانيانى است كه از سال 476 تا 484ه .ق، وزير المقتدى بالله عباسى بود. 5 وى در ميان وزيران عباسى از معدود افرادى بود كه توفيق حجگزارى يافت. 6 وى پس از عزل از وزارت كه گويا ملكشاه سلجوقى و خواجه نظامالملك در آن نقش داشتند يا از اين رو كه وى در برخورد نسبت به اهل ذمه، شدت عمل به خرج مىداد، پس از مرگ ملكشاه و وزيرش، راهى سفر حج شد و پس از آن در مدينه منوره رحل اقامت افكند. ابوشجاع در مسجد نبوى به عنوان خدمتكار مشغول شد و همانجا نيز درگذشت و در قبرستان بقيع در كنار قبر ابراهيم، پسر رسول خدا(ص) دفن شد. 7
ابوالقاسم رامشت بن حسين شيرويه فارسى از بازرگانان ايرانى است كه در عصر سلجوقيان خدماتى در حرمين انجام داد. وى به سال 532 ه .ق كه خليفه عباسى به علت نبرد با سلجوقيان نتوانست براى كعبه جامه بفرستد، به اين كار همت گماشت