481 سومين نسخه: با حروف بزرگ نوشته شده است و به امام اميرمؤمنان(ع) نسبت داده مى‌شود.

چهارمين نسخه: با خط كوفى قديمى، كتابت شده است و در آخر آن، اين‌گونه نوشته شده است: «على بن ابى‌طالب آن را نوشته است».

متخصصان خط شناسى كه براى زيارت حرم مطهر امام على(ع)، به نجف رفته بودند، تأييد كرده‌اند كه اين خط، نمايانگر خطى است كه در دوره خلفاى راشد، رايج بوده است. از اين موضوع، استنباط مى‌گردد كه اين قرآن، به خط امام على(ع) نوشته شده است.

دكتر حسن حكيم در كتاب خود، درباره يك نسخه از قرآن كريم، چنين مى‌گويد:

روى يك صندلى ساخته شده از عاج مزين به سنگ‌هاى گرانبها قرار دارد. در پارچه‌اى از ديبا پيچيده شده است كه به‌وسيله رشته‌هاى طلا در يك كار هنرى خارق‌العاده و يك ساخت جذاب، تزيين شده و درون يك جلد معرق‌كارى شده و ميناكارى شده، قرار دارد كه در كيفيت، عالى بوده و خط آن، نسخ است و تاريخ كتابتش معلوم نمى‌باشد. ¹

تصوير شماره 183. يكى از فرش‌هاى گران‌قيمت نگهدارى شده در انبارهاى ضريح مطهر.