468شيخ محمد حسين و دكتر حسن الحكيم، از دو گنجينه ديگر نام مىبرند: نخستين گنجينه، در رواقى است كه پايينتر از سر مبارك امام على(ع) قرار دارد. اين گنجينه، شامل مجموعهاى از فرشهاى كمياب مىباشد. دومين گنجينه، در صحن مقدس حيدرى و در طرف مقابل آن، قرار دارد. گويا اين گنجينه، مخصوص كتابهاى باقىمانده از كتابخانه حرم بوده است. 1 شايد هم اين گنجينه، گنجينه مستقل و مخصوصى باشد كه متعلق به برخى از قرآنهاى خطى مهم است.
همچنين شيخ محمد حسين به گنجينه ديگرى اشاره مىنمايد كه در يكى از حجرههاى رواقى قرار دارد كه بسته شده است. او درباره محتويات آن، چنين گفته است:
در روضه مطهر، چراغهاى طلاى بزرگى وجود دارد كه در گوشههاى چهارگانه حرم، بهوسيله زنجيرهاى محكم شده، بين دو ستون آويزان شده بود؛ بهگونهاى كه چراغهاى بزرگ آن مجموعه، به راحتى توسط انسان قابل حمل نمىباشد. علتش، سنگين بودن طلاى آن است. ما اين چراغها را ساليان مديدى مشاهده كردهايم. در سال 1369 ه .ق/ 1950م، اين چراغهاى طلا و ساير اشياى آويزان شده گرانقيمت، به همراه شمعدانها و پايههاى چراغ، برداشته شد. بين آنها يك شاخ بز كوهى وجود داشت كه در اوج جذابيت بود؛ همانند درخت داراى شاخههايى بود. البته درباره وزن آن، مبالغه شده است. اين اشياء، در گنجينه ديگرى كه در يكى از حجرههاى بسته شده رواق، قرار داشت، هنگام پوشاندن ديوارهاى حرم با تزيينات شيشهاى، قرار داده شد؛ تزييناتى كه محمدرضا شاه، آنها را به حرم هديه كرده بود.
همچنين او به وجود گنجينههاى ديگرى اشاره مىنمايد كه در آنها، هداياى زيادى وجود دارد. اين هدايا، مجموعه بزرگى از فرش ايرانى و اسلحه و