444مذكور، به زبان فارسى نوشته شده است. على مراد خان، قبل از پايان يافتن ساخت صندوق، از دنيا رفت. ازاين‌رو فرزندش، جعفر خان، دستور تكميل نمودن آن را داد. البته او نيز قبل از اتمام پروژه، از دنيا رفت. لطف على خان، فرزند جعفر خان ساخت آن را به پايان رسانيد. آغاز عمليات مربوط به آن، سال 1198 ه .ق/ 1784م، به دست نجارى بوده كه اسمش را روى صندوق آورده است. كتابت آيات و احاديث آن را نيز خطاطى انجام داده است كه اسمش را روى آن صندوق آورده است. شيخ محمد حسين حرزالدين مى‌گويد:

من اين صندوق را از نزديك، در سال 1361 ه .ق/ 1942م، به هنگامى ديدم كه شبكه فولادى و فلزى از آن، كنده شد و خواستند شبكه جديدى را نصب كنند كه رهبر فرقه بهره هندوستان، آن را هديه كرده بود. اين عمليات با غبار روبى از صندوق انجام گرفت.

شيخ جعفر محبوبه نيز درباره اين صندوق مى‌گويد: «هنگام كندن شبكه نقره‌اى قديمى و قرار دادن شبكه نقره‌اى جديد، در سال 1361 ه .ق/ 1942م، به بوسيدن آن موفق شدم». ¹ اما در توضيحات بعدى خود، درباره صندوق قبلى و صندوق جديد، دچار خطا شده است. شايد اين اشتباه، به علت نقل اين مطلب از كتاب «ماضى النجف» به كتاب «موسوعة النجف الاشرف»، اتفاق افتاده است. دكتر سعاد ماهر در كتاب «مشهد الامام على»، ² درباره اين موضوع صحبت كرده است؛ همان‌گونه كه تمامى كسانى كه درباره ضريح مطهر مطالبى را نوشته‌اند، به اين موضوع پرداخته‌اند. دكتر حسن الحكيم مى‌گويد:

استاد على الخاقانى در كتاب «شعراء الغرى» ³ مى‌گويد: «صندوق خاتمى را زمانى ديدم كه قفس نقره‌اى را برداشتند تا به‌جاى آن، قفس كنونى را