431بگو به كسى كه از تاريخ آن سؤال مىكند، آن ساختمانى است از شيشههاى بلند.
شاه ايران، محمد رضا پهلوى، دوازده هزار دينار را براى آينهكارى حرم مطهر هديه كرد. در ماه شعبان سال 1369 ه .ق/ 1950م، كار كندن آينههاى قديمى آغاز شد. گلوگاه گنبد كه زير كتيبه وسطى بود، توسط دوازده مثلث احاطه شده بود. در هر مثلث، حاشيهاى ساخته شد كه در آن اسامى ائمه معصوم: نوشته شد. تزيينات شيشهاى تا روز 26 جمادىالاولى سال 1370 ه .ق/ 1951م، ادامه داشت. هنرمند «حسين كيانفر»، تزيينات را طراحى كرد و معمار «حاج سعيد نجفى» آن را اجرا نمود. اين تاريخ، بهوسيله دو بيت شعر فارسى ثبت شده است كه روى ديوار گوشه سمت راست ورودى درِ شرقى دوم حرم مطهر، نوشته شده است. در منابع مربوط به ضريح مطهر برخى از شاعران، از جمله عموى مؤلف كتاب حاضر، شاعر اهلبيت(عليهم السلام)، شيخ عبدالمنعم الفرطوسى(رحمه الله) تاريخهاى ديگرى را نيز به حساب ابجدى (ماده تاريخ) نوشتهاند. دكتر حسن الحكيم مىگويد:
شيخ عبد المنعم الفرطوسى، تاريخ اين پروژه را اينگونه ذكر مىكند:
و قوارير فضّة فجّروها
شُعَلاً من شعاعها الذهبى
و شيشههاى نقرهاى كه آن را بهعنوان شعلههايى از پرتو طلايى آن در آوردهاند.
قد هوى النجم فوقها فرأينا
آية أنزلت ببيت على
ستارهاى روى آن سقوط كرد. در نتيجه مشاهده كرديم آيهاى در خانه على نازل شد.
مذ بناها أرخ هدى خير برج
من زجاج محمد لعلى
درباره زمان بناى آن، اينگونه نوشته شده است: «محمد بهترين برج شيشهاى را به على هديه نمود». بيت پايانى اشاره به ماده تاريخ دارد. 1