414همچنين گفته شده است كه چهار هزار ورق طلا، هركدام از منارهها را مىپوشاند. در اين منارهها، ورقههاى سوراخدار به منظور وارد شدن نور به داخل، وجود دارد. شيخ جعفر محبوبه، مىگويد: «در اين دو مناره، ورقههاى كندهكارى شده به وسيله حفرهزنى وجود دارد كه تاريخ طلاكارى را نشان مىدهد».
در يكى از ورقههاى مناره جنوبى، عبارت «سعداً عظيماً» كندهكارى شده است كه نشانگر تاريخ عمومى طلاكارى است. براساس ماده تاريخ، همانگونه كه پيشاز اين، اشاره شد. در مناره شمالى، روى يكى از ورقهها عبارت: «حمداً على تمامها»، كندهكارى شده است همچنين روى يكى ديگر از ورقههاى آن مناره، عبارت «قل مؤرخاً يا مقيم»، كندهكارى شده است.
پس از طلاكارى نادرشاه، اصلاحاتى روى دو مناره انجام گرفت. در سال 1236 ه .ق/ 1821م، اين منارهها كج شد. برخى از ورقههاى طلاى آنها نيز افتاد. از اينرو وزير فتحعلى شاه، دستور بازسازى آنها را داد. در سال 1281 ه .ق/ 1864م، مناره جنوبى نيز كج شد. سلطان عبدالعزيز عثمانى، فرمان بازسازى آن را صادر كرد. ازاينرو، ورقههايى كه روى آن بود، كنده شد و مناره تا سطح زمين خراب شد. سپس به شكل كنونى، بنا گرديد. در ماه جمادىالاولى سال 1352 ه .ق/ 1933م، مناره جنوبى دوباره بازسازى شد. ورقههاى طلا، بهطور كامل از روى آن برداشته شد و تا سطح رواق خراب گرديد. سپس دوباره بنا شد. در سال 1353 ه .ق/ 1934م، دوباره ورقههاى طلا به آن برگردانده شد.
در سال 1315 ه .ق/ 1897م، سلطان عبدالحميد، فرمان مرمت مناره شمالى را صادر كرد. پس از آنكه ورقههاى طلا را از روى آن برداشت، نزديك نيمى از مناره را خراب كرد. سپس مناره، دوباره بنا شد و ورقههاى طلا، به آن برگردانده شد. پايان مرمتسازى در سال 1326 ه .ق/ 1908م، اتفاق افتاد. در سال 1367 ه .ق/ 1984م، دوباره مناره شمالى مرمت شد. ورقههاى طلا كه روى آن