363 درازا كشانده است. قديمى‌ترين تاريخ‌هايى كه او ذكر كرده است، به سال 1198 ه .ق/ 1783م، برمى‌گردد كه عبارت است از نوشته‌هاى قرآنى با خط محمدرضا كه در رواق سمت چپ آن، مقبره سيد ابوالحسن موسوى وجود دارد. دو قوس پيچ‌درپيچ هلالى، از سمت بالا، اين ورودى را احاطه كرده است كه در چهارچوبى از يك كمربند مستطيلى شكل، متشكل از نقاشى‌هاى گياهى و آيات قرانى، قرار دارد.

از سمت پشت نيز به طبقه دوم منتهى مى‌گردد. اما نماى داخلى آن، از سمت بالا، درون چهارچوبى از سه قوس پيچ‌درپيچ به‌هم چسبيده قرار گرفته است كه از كاشى هلالى ساخته شده‌اند. اما نماى آن از داخل، به لحاظ شكل، خط و معمارى، شبيه ايوان‌هاى بزرگ صحن است.

تصوير شماره 103. نماى خارجى درِ مسلم بن عقيل.