244
خودش است. از آنجا كه دكتر حسين، از مورخان معروف مىباشد، از طريق شمّ تاريخى خود، احساس مىكند كه روايت مربوط به صندوق ضعيف است. ازاينرو، در پذيرش يا رد آن، دچار شك و ترديد شده است. در همان حال، او از يك مسئله عجيب، صحبت به ميان مىآورد كه من آن را در كتابهاى ساير مورخان نديدهام. او مىگويد:
امام صادق(ع) كه با سفاح و منصور معاصر بود، مكان قبر مبارك اميرمؤمنان(ع) را مشخص نمود و روى آن خاك ريخت تا شبيه يك تپه شنى گردد؛ چيزى كه هارونالرشيد را بر آن داشت تا درباره آن قبر مطهر بررسى كند. البته وجود يك تپه شنى، صحت حكايت مربوط به داوود ابن على متوفاى سال 132 ه .ق/ 750 م را تضعيف مىكند - تاريخ صحيح وفات او، سال 133 ه .ق/ 751 م است؛ همانگونه كه ابنقتيبه، در «معارف»، صفحه 374، به آن اشاره نموده است - و او نخستين صندوق را روى قبر مبارك امام على(ع) قرار داده است. اگر اين داستان، صحيح و بىعيب باشد، چرا هارون الرشيد، درباره راز آن تپه، سؤال مىكند؟
تصوير شماره 62. يكى از نماهاى بيرونى شبكه ضريح مطهر.