167و با عبدالله بن حسن نماز خواند. آنان نزديك قبر امام على(ع) نماز خواندند. هنگامى كه نمازشان تمام شد، گفتم: «فدايت شوم! اين قبر چه كسى است؟» آن حضرت(ع) فرمود: «هذا قبر على بن ابىطالب(ع)»؛ «اين قبر على بن ابىطالب(ع) است». راوى مىگويد: اين همان قبرى است كه مردم براى زيارت به آنجا مىآمدند».
شايد هم اين زيارت ديگرى بوده است كه به همراه پسرعمويش به آن اقدام كرده است.
بىترديد، رسيدن اين مركب علوى به همراه امام صادق(ع) و عبدالله بن حسن، به كوفه، كوتاهمدت نبوده است تا كسى متوجه آن نگردد. بلكه همه از آن سخن مىگفتند. بعيد نمىدانم كه مردم كوفه، از صبح بسيار زود، به منظور استقبال آنها خارج شده باشند. هيچ روايتى دراينباره، بهتر از روايت محمد ابن معروف هلالى نيست كه مىگويد:
براى زيارت جعفر بن محمد(ع) به حيره رفتم. در آنجا، به دليل ازدحام مردم، هيچ راهى براى ملاقات با امام جعفر بن محمد وجود نداشت. ايشان روز چهارم، من را ديد و به من نزديك شد. آنگاه مردم از اطراف او متفرق شدند. سپس در جستوجوى قبر امام على(ع) به راه افتاد. من هم به دنبال ايشان راه افتادم... . 1
از آنجاكه اين روايت، اشارهاى به مشخص نمودن مكان قبر امام على(ع) نمىكند، اين نخستين زيارت امام صادق(ع) نبوده است. همچنين حسين بن ابىالعلاء طايى از قول پدرش نقل مىكند:
امام صادق(ع) بهسمت حيره راه افتاد؛ درحالىكه يك خدمتكار و دو شتر همراه خود داشت. اين خبر در كوفه پخش شد... راوى مىگويد: به