148قرن و نيم، آنگونه كه حساب مىكنم، آرام گرفت؛ درحالىكه در آن مكان يا اطراف آن، كسى به خاك سپرده نشد. از اين مدت، قبر مبارك امام على(ع) به مدت 88 سال در اختفاى كامل بود، مگر براى اهل بيت(عليهم السلام) و افراد معدود و اندكى از ياران و دوستداران آنها.
در اين سالها، اموىها با انواع روشها مىخواستند تا مكان دقيق قبر را پيدا كنند. ازاينرو قبرهاى ظاهر كوفه (اطراف آن) را نبش كردند؛ بهگونهاى كه گفته شده است، حجاج بن يوسف ثقفى در ظاهر (اطراف) كوفه، به دنبال قبر امام على(ع)، سه هزار قبر را نبش كرد تا پس از دستيابى به پيكر مطهر، آن را مثله كند يا از بين ببرد تا هيچ اثرى از آن باقى نماند. «شيخ جعفر محبوبه» در كتاب «ماضى النجف و حاضرها» مىنويسد:
اما خداوند نقشهاش را نابود كرد و او را نااميد ساخت و قبر ولىاش را حفظ نمود؛ همچنانكه ديگران را در اين راه، نااميد ساخت. مدت 43 سال است كه مكان قبر ايشان در آنجا، آشكار شده و معروف است. روى آن نيز گنبدى برپا شده است. 1
اما منبعى را مطالعه نكردهام كه مدفون بودن كسى را در جوار آن حضرت(ع) و در همان مكان تأييد كرده باشد؛ مگر پس از گذشت ساليان زياد. همچنين بعيد نمىدانم بعد از آنكه مكان قبر امام على(ع) شناخته شد، مردم شروع به دفن كردن مردگان خود در جوار آن حضرت(ع) نموده باشند. اما اگر هم چنين اتفاقى افتاده باشد، بىترديد دفن شدگان در سدههاى گذشته، بسيار كمتر از دفن شدگان سدههاى اخير مىباشند.
بدون شك، شكلگيرى نجف آن روز، در جوار قبر مطهر امام على(ع) نبوده