146 اختصاص داد. او «شمس‌الدين ابوعلى حسين بن زهره حسينى»، نقيب سادات حلب در آن زمان، و «قاضى بهاءالدين ابومحمد حسن بن ابراهيم بن خشّاب حلبى» را متولى و مسئول نظارت بر آن گردانيد. ¹ چهار اتاق موجود در شمال زيارتگاه، از آثار ساخته شده در اين دوره است. ²

در دوره حاكميت ملك العزيز محمد (متوفاى 634 ه .ق) فرزند ملك الظاهر غازى ايوبى، قاضى بهاءالدين ابن خشاب از وى اجازه گرفت تا براى زيارتگاه، صحن ديگر، و اطراف آن نيز اتاق‌هايى بسازد تا كسانى كه به اين زيارتگاه مى‌روند، بتوانند در اين اتاق‌ها اقامت كنند. اما به علت حمله مغولان به حلب (سال 658 ه .ق)، كار اين توسعه ناتمام ماند. مغولان زيارتگاه را خراب كردند و اشياى وقف شده، را مانند حصير، فرش، ظروف مسى، چراغ‌هاى طلا و نقره و شمعدان‌هايى كه به شماره نمى‌آمد، غارت كردند. پس از اين حادثه، «سلطان ملك الظاهر بيبرس مملوكى» (658 - 676ه .ق)، زيارتگاه را بازسازى كرد و براى آن امام جماعت و مؤذن و متولى قرار داد. ³

در دوره عثمانى، مدتى به زيارتگاه، بى‌توجهى شد. اما از نيمه دوم قرن سيزدهم ه.ق، در ايام عاشورا اهالى مراسمى را برگزار مى‌كردند و در آن، داستان ولادت پيامبر(ص) را مى‌خواندند. در اين مراسم‌ها، خوراك حبوبات و غذاهاى ديگر مى‌پختند و بر سر سفره‌هاى آن، رجال حكومتى، علما، بزرگان و اشخاص سرشناس حضور مى‌يافتند. در ايام 27 رجب نيز داستان معراج پيامبر(ص) قرائت، و ميان حاضران، لباس و شيرينى توزيع مى‌شد. در سال 1302 ه .ق، بخش شمالى شبستان بازسازى گرديد. پس از چند سال سلطان عبدالحميد عثمانى پرده‌اى را از حرير كه مزيّن به آيات زربافت قرآن بود، به زيارتگاه اهدا كرد و در محراب گذاشته شد. زمين شبستان نيز با فرش‌هاى